تربیت جنسی کودک و نوجوان: بخش سوم
۱۳۹۶/۰۷/۱۶
همانگونه که در بخش دوم مقاله در شماره قبل ذکر شد، رفتار جنسی انسان محصول تمامی اجزا و عناصر شخصیت اوست و شکل بروز و تحقق آن نیز تابعی از تحول شخصیت فرد میباشد. تربیت به دنبال آن است که این رفتار را در عالی ترین سطح شخصیت محقق می کند نه در نازل ترین مرتبه آنکه صرفاً ارضای نیازهای فیزیولوژیکی است.
در این مقوله، نگاهی فرهنگی به تعیین شاخصهای بهنجاری و نابهنجاری رفتار جنسی، از اهمیت ویژه ای برخوردار است.
اسلام به عنوان آخرین دین الهی رفتار جنسی را یک سنت الهی می داند در حالی که مسیحیت با ناپسند شمردن آن شرط رسیدن به عالی ترین مراتب تقوی و رهبری دینی را ترک هرگونه رفتار جنسی دانسته است. نگاه فذهنگی به رفتار جنسی در کنار نگاه تحولی و رشدی به آن، ما را به سمت نگاهی الگویی در تعیین بهنجاری و نابهنجاری این رفتار سوق می دهد.
در جهان غرب با حذف نگاه الگویی، به ویژه تحت تأثیر نفوذ همجنس گرایان، در مراکز تصمیم گیری در مورد رفتارهای بهنجاز و نابهنجار، بعد از حذف همجنی گرایی از فهرست انحراف های جنسی، سایر انحراف های جنسی نیز به تدریج معنای دیگری یافتند. برای اطلاع از نحوه دگرگون شدن معیارهای سلامت و بیماری جنسی در منابع آسیب شناسی روانی، مروری بر تحول طبقه بندی های دستورالعمل تشخیصی و آماری روان پزشکی آمریکا (DSM) ارائه شد. باتوجه به اینکه هدف غایی در تربیت رفتار جنسی کودک و نوجوان، سوق دادن فرد به سمت رفتار جنسی متعادل و متعالی است، مهم ترین آسیب ها در این زمینه شامل بدکارکردی های جنسی (بدکارکردی های پیش از رفتار جنسی، حین و بعد از آن) و همچنین انحراف های جنسی (انحراف در اهداف، انحراف در فرم یا شکل رفتار جنسی) مورد بررسی قرار گرفت.
اکنون در ادامه مباحث گذشته، به علت شناسی آسیب های جنسی، تجربیات جنسی نابجا و نامناسب و فقدان چارچوب های شناختی هدایت گر خواهیم پرداخت.
۱۷۴۹
کلیدواژه (keyword):
رشد,مجلات رشد,رشد آموزش مشاور مدرسه,مشاور مدرسه,مشاوره,روانشناسی تربیتی,تربیت جنسی کودک و نوجوان,دکتر علی اصغر احمدی,کودکی ناایمن,پدوفیلیا,آزار جنسی,